Jak ADHD zmienia się w dorosłości
Widoczna nadruchliwość zwykle słabnie z wiekiem — dorosły rzadko „nie może usiedzieć", częściej opisuje uporczywe napięcie i potrzebę bycia w ruchu. Trwalsze okazują się objawy z osi nieuwagi oraz trudności w obszarze funkcji wykonawczych: planowania, rozpoczynania zadań, utrzymania kolejności działań i szacowania czasu.
To dlatego dorosłe ADHD bywa mylone z lenistwem lub brakiem charakteru. Osoba, która potrafi pracować godzinami nad czymś wciągającym, a nie jest w stanie wysłać jednego maila, wygląda z zewnątrz na niekonsekwentną — a mechanizm jest inny.